Vanmorgen trof ik een lege kooi aan. Gelukkig niets dramatisch hoor. Ik hoefde eigenlijk alleen het spoor van poepjes, snippers en kruimels te volgen om de vermiste papegaai te vinden. Noa heeft zich vannacht uit haar kooi gewurmd en is op onderzoek uitgegaan. En ze liet een spoor van vernieling achter. Aan de onderkant van de bank hing een sliert vulling naar buiten, van de plinten langs de muur waren hapjes genomen en in de keuken was een plastic tas gesneuveld. Overal poepjes. Ik heb de dader terug in haar kooi gezet.
Ik merk al een paar dagen dat Noa haar kooi zat is, 's avonds wandelt ze ook graag zelf door het hele huis. Op zich vind ik het wel leuk, maar ze knaagt overal aan. Bovendien laat ze overal hoopjes achter.
Vandaag heb ik, nadat ik de kooien heb schoongemaakt, alle speelgoed vervangen door iets anders. Ook heb ik een tijdschrift geklemd tussen de stijlen, zodat zij lekker kan scheuren.
Dit is niet een blog over papegaaien, waarbij alles zo goed gaat, ze zo lief, mooi, slim e.d. zijn. Die websites zijn er al genoeg. Nee, dit wordt de realiteit over het houden van een mannelijke blauwvoorhoofd amazone, de zogenaamde pittige amazonesoort, die extreem agressief kan zijn. Ik start dit blog op het moment dat ik het eigenlijk allemaal niet meer weet, en mijn zoektocht begint naar een oplossing.
Blauwvoorhoofdamazone
Posts tonen met het label vernielingen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vernielingen. Alle posts tonen
zondag 23 december 2012
Abonneren op:
Posts (Atom)