Veel vaker samen

Ik probeer zoveel mogelijk de vogels samen te laten zijn. Dus samen spelen op de klimboom. Vaak is het nog samen ruzie maken of zelfs vechten, waarbij één van beiden wegvliegt. Soms is het Noa, soms is het Max. En als het Max is moet ik nog wel steeds wat overwinnen om het van de kast te halen, op te laten stappen op de hand en hem weer terug te brengen naar zijn kooi of de klimboom. Toch is het al een paar maanden geleden zelf dat ik de laatste beet heb opgelopen. 11 november 2012 om precies te zijn.  Hoelang zou dit gaan duren. Die vrees om gebeten te worden? 

Rangorde

Ik laat de vogels steeds vaker samen op de klimboom zitten. Alhoewel de onderlinge sfeer nog steeds kan dalen tot het vriespunt, betekent het wel dat Max minder de ruimte krijgt om agressief naar mij te zijn. Noa domineert namelijk en jaagt Max weg van de leukste plekjes op de klimboom. Ik vind dat vervelend en ik greep dan in. Ik vind het nog steeds vervelend, het gegrom en gedoe, maar ik grijp nu alleen maar in als het echt te erg wordt. En dat wordt het nooit. Dus ik laat ze het zo'n beetje samen uitzoeken. En dat pakt redelijk goed uit. Max is enkele uren per dag erg op zijn hoede voor Noa, dan heeft hij geen tijd om zich dominant te gedragen naar mij. Ingewikkeld is het wel. Die papegaaien rangorde. Na verloop van tijd zitten ze allebei met de snavel te knarsen en keert de rust terug. De gedwongen gezelligheid duurt niet te lang. Dan mag hij weer tot zichzelf komen en zit Max alleen op de klimboom.
Het is echt grappig te zien hoe de kleine Noa de boel bestiert.