Even voorstellen

Toekie, Venezuela amazone

 

Ben, grijze roodstaart

 

Voorbereidingen komst logees

Vandaag tref ik zoveel mogelijk voorbereidingen op de komst van de logees: een grijze roodstaart en een Venezuela amazone. Jaarlijks komen die twee voor een vakantieperiode van drie weken bij ons logeren. Om het voor mijn eigen papegaaien zo rustig mogelijk te laten verlopen, begin ik al een week van tevoren met het verplaatsen van de kooien. De kooien moeten elk ongeveer een meter verschuiven, maar toch, je kan het maar eng vinden. Stopcontacten afgedicht, snoeren weggewerkt, enzovoort.
Het is ook fijn om alles gelijk goed schoon te maken, want straks heb ik het druk genoeg met vier papegaaien in huis. Het valt mij op dat ik rustig de klimboom kan schoonmaken ookal zit Max er bovenop. Hij observeert mijn bewegingen maar is niet agressief. Vorig jaar rond deze tijd was dit echt onmogelijk en liep ik met een grote boog om hem heen. Volgens de theorie van de hondenfluisteraar (ik weet het, een papegaai is geen hond) moet je door je gedrag en houding geen angst of zenuwachtigheid uitstralen. Ik pas dit steeds toe en toenemend zelfbewuster. Het werkt. Ik weet niet of dit het enige is, daar kom ik waarschijnlijk nooit achter, maar het heeft mij wel geholpen.

Een echte "goodmorning"

Dit is een echte goede morgen van de amazone. Schrik niet, wat hij komt als een duiveltje uit een doosje. Ik heb heel wat keren geprobeerd om hier een opname van te maken, maar steeds als ik met de camera kwam, hield hij zijn snavel. De film is daarom op redelijke afstand opgenomen.
Veel plezier.
'Goedemorgen' bekijken op YouTube

 

 

Bange Max

Max gaat vrij vaak op de vlucht voor Noa. Zij plaagt hem, wil op hetzelfde plekje zitten, bijt hem soms. af en toe gaat Max op de wieken en omdat hij al lange tijd niet meer gewiekt is, komt hij verder dan hij had verwacht. Verbaasd kijkt hij rond, zoekt zijn kooi en zet het op een lopen. Vandaag heb ik hem op laten stappen vanaf de grond en hem daarna op zijn kooi gezet. Dat was lang geleden dat dit gebeurde.
Er is wat veranderd bij ons. Er is rust, ook op drukke dagen. Er is nauwelijks meer geschreeuw en gebijt. Max is onderdadig aan Noa en minder vijandig naar mij.

Max de snoeper

Max is echt zo'n snoeper dat hij regelmatig uit de kooi van Noa snoepjes pikt. Hij is echt een pikkedief. Noa laat vaak restjes over en als hij even de kans krijgt, steelt hij het lekkers en laat hij zijn brokjes links liggen. Hij wordt er ook steeds handiger in. Je draait je om, en hij heeft al weer iets gestolen uit het bakje van Noa. Boef.

Paniek (of toch niet)

 

Max heeft zijn eigen snoepstokje helemaal opgegeten en is begonnen aan die van Noa. Plotseling bemerkt Noa dat Max in haar kooi zit. Zij probeert hem behoorlijk te intimideren, Max trekt zich zo ver mogelijk terug.  Ik hou ze wel in de gaten, maak vluchtweggetjes (bakjes verwijderen e.d.) maar grijp niet in. Na enkele minuten verlaat Noa de kooi en gaat op het deurtje zitten. Max is niet van zins te vertrekken en gaat heerlijk verder eten.

Beiden slapen dus vannacht in een andere kooi omdat Max niet weggaat. Hij zit waar hij zit.

 

 

Kooien

 

Vandaag ben ik weer een "beetje dom" geweest. Ik ben aan het behangen en druk in huis. De vogels hebben dit met de nodige stress ondergaan. Al een tijdje speel ik met de gedachten om de kooi van Max weer op de standaard te zetten, omdat hij er niet zo gelukkig in leek te zijn. Als ik van mijn werk kom, merk ik dat hij opgelucht zijn plaatsje op de standaard inneemt. Omdat ik nu vrij ben en druk in huis bezig ben, nam ik het besluit om de kooi maar meteen weer op de standaard te zetten. Hoe dom. Wat gebeurt er. Precies de dingen die toentertijd redenen waren om de kooi lager te zetten. Hij blijft nu op zijn kooi en gaat deze fel verdedigen. Hij kijkt niet meer om naar de speelstandaard. Ook is er geen interactie meer met Noa. Met een stukje fruit heb ik hem van zijn kooi gelokt en toen meteen de kooi weggetrokken, zodat hij op de stadaard zit en er niet vanaf kan.

Weer wat geleerd!

 

Onderzoek naar papegaaien

Heb je een papegaai (of parkiet) en zou je meer willen weten over zijn/haar gedrag? Meldt je dan aan bij Parrotsurvey

Onderzoekers van de Universiteit van Guelph (Canada) en Universiteit van Utrecht (Nederland) zijn op zoek naar eigenaren of verzorgers van papegaaien of parkieten die bereid zijn een online enquête over het gedrag en de leefomgeving van hun vogel(s) in te vullen. We zijn geïnteresseerd in alle papegaaiachtigen, van grasparkiet tot witkuifkaketoe tot hyacinthara. Daarbij willen we zowel informatie vergaren over gezonde vogels als over vogels met medische of gedragsproblemen. We nodigen u, als eigenaar van een papegaai of parkiet, daarom graag uit om deel te nemen aan dit internationale onderzoek! Uw bijdrage is van groot belang voor het verbeteren van het welzijn van papegaaien in gevangenschap! En wie weet levert de deelname aan de enquête u ook nieuwe en verrassende inzichten op over uw eigen papegaai?

Yvonne van Zeeland dierenarts, specialist Vogelgeneeskunde in opleiding Faculteit Diergeneeskunde Universiteit Utrecht, Nederland

Heather Kinkaid onderzoekster Animal Welfare & Behaviour Group Universiteit Guelph, Canada

Ik heb twee aanmeldingen gedaan voor de amazone en de grijze roodstaart.

De Roomba

Ik heb de laatste tijd nogal last van mijn rug gehad en dan is een irobot ideaal. De bende die de papegaaien maken is vast wel bekend. Er moet wel een keer gestofzuigd worden. De vogels beschouwen de stofzuigerrobot als een soort hondje, ze volgen het, maar verliezen al snel hun interesse. Ook als het apparaat een aantal keer tegen de kooi opbotst, is er niets aan de hand. Evenwicht wordt al snel weer gevonden. Bijzonder he? want als ik met het stof en blik aankom, verschieten ze van kleur en zoeken snel een ander heenkomen.

Hartedief

Max de hartedief. Hij pikt hier zijn verlate Valentijnssnoepje.

Papegaaiengevecht

 

Dit is Noa nadat zij met Max een fel gevecht heeft gevoerd. Ze kibbelen wel vaker, maar nu was het serieus. Max was weer per ongeluk in de verkeerde kooi gaan zitten. Als een duivel uit een doosje achtervolgde Noa Max de kooi in, maar arme Max kon nergens meer heen. De ingang werd door Noa geblokkeerd. Wat een drama, want ook ik kon nauwelijks ingrijpen. Ik heb alles opengezet (waterbakje, drinkbakje) maar Max was niet van zins de kooi te verlaten. Ze bleven vechten. Uiteindelijk heb ik Noa te pakken gekregen en uit de kooi gehaald. Felle donder is. Ze heeft op de stoelleuning nog een poosje uit zitten blazen. Hier het resultaat.

Ik heb Max nagekeken, maar er kwam gelukkig geen bloed uit (grapje). Alles is goed afgelopen.

Blijkbaar is het toch ruziemaken, maar ze beschadigen elkaar niet.

Fijne Valentijn

 

ziek

Vandaag ben ik knap ziek geweest. De vogels hebben een beetje samen gespeeld, geknokt en gedut. Ik heb  een grappig filmpje gepost, omdat ik niet veel meer fut had om te schrijven. Geniet van het gezang.

enthousiast ontvangen

 

Max heeft gisteren eigenlijk heel de dag op zijn klimstandaard gezeten, terwijl ik niet thuis was. Dit is heel goed gegaan. Noa zat daareentegen wel in haar kooi, fijn onder de daglichtlamp.

Toen ik thuiskwam, werd ik heel enthousiast ontvangen, ik heb natuurlijk 's morgens gezegd dat ik boodschappen ging doen (dan weten ze dat het wat langer gaat duren). Bij binnenkomst heb ik ze allebei heel erg geprezen en beloond met een druifje.  

Muziek

Papegaaien zijn gek op muziek en spelen vaak met speeltjes die geluid maken.

Rustig een brokje eten

Max is echt heel relax de laatste dagen. Hier geniet hij van een brokje.

Geduld

Vanmorgen bij het kooien schoonmaken, heb ik net niet goed opgelet. Max zat op de klimboom en ik ging de kooi schoonmaken en het speelgoed wisselen. Ik draai me om en Max zit prinsheerlijk op zijn kooi. Breeduit zodat ik er niet meer langs durf. Of kan het wel? Het ziet er zo rustig uit, geen aanval.  Toch aan zijn uitgewaaierde staart te zien, laat ik hem toch maar even zo zitten. Geduld, is iets wat ik vaker moet toepassen bij de papegaaien. Geduld. 

Patronen

Vanavond viel het mij voor het eerst op. Er is een patroon in het gedrag van de amazonepapegaai. Ten eerste is er verschil tussen het weekend (ik ben vrij en vaker met ze bezig) en door de weeks (alleen in de avond aandacht).
Op maandag is het zo:
- in het halfdonker volgt Max 's morgens mijn activiteiten slaperig.
- bij thuiskomt is hij blij en enthousiast.
- na de gebruikelijk verzorging (eten, drinken en schoonmaken) speelt hij druk op zijn klimboom
- daarna gaat hij eten
- dan volgt er weer een rustmomentje
- nu kan ik hem krauwen (en zou ik hem ook nog meer kunnen benaderen?)
- daarna speelt hij weer wat, klimt hoog in de speelboom, zoekt ruzie met de grijze roodstaart
- hij wordt zeer luidruchtig, schreeuwt het uit.
- duikt zijn kooi in en eet nog wat
- daarna is het slaaptijd.

Alle werkdagen gaat het zo.

gevaar in huis

Nu het heel koud is in Nederland, willen we 's avonds (of ook overdag) nog wel eens de open haard aansteken. Gezellig naar de vlammetjes staren. Althans, dat doe ik graag. De vogels zitten of op de klimboom, of bij mij op de leuning van de stoel. Alles lijkt vredig, maar opletten. Nog voor je er erg in hebt, schrikken ze ergens van, fladderen ze op en komen veel te dicht bij het vuur terecht. Paniek!

Ik heb daarom een haardscherm geplaatst, niet dat dit de warmte tegenhoudt, maar ze kunnen niet direct in de vlammen terecht komen. Oppassen voor gevaren in huis blijft noodzakelijk. 

Veel vaker samen

Ik probeer zoveel mogelijk de vogels samen te laten zijn. Dus samen spelen op de klimboom. Vaak is het nog samen ruzie maken of zelfs vechten, waarbij één van beiden wegvliegt. Soms is het Noa, soms is het Max. En als het Max is moet ik nog wel steeds wat overwinnen om het van de kast te halen, op te laten stappen op de hand en hem weer terug te brengen naar zijn kooi of de klimboom. Toch is het al een paar maanden geleden zelf dat ik de laatste beet heb opgelopen. 11 november 2012 om precies te zijn.  Hoelang zou dit gaan duren. Die vrees om gebeten te worden?