rechtvaardigen

Wat mij de afgelopen week enorm heeft beziggehouden is hoe kan ik het rechtvaardigen dat ik in mijn huis zulke agressie tolereer van een huisdier? Ik accepteer zowiezo geen agressie in mijn buurt. Ik heb voor een huisdier gekozen, en dat huisdier is soms agressief naar mij. Hoe kan ik dat rechtvaardigen? Misschien omdat mijn amazone soms zegt: "Mijn leven duurt lang, Elke scheiding  is pijnlijk voor mij. Besef dat,  voordat je besluit afstand van mij te doet". 

Heftig he? 

Als ik zover ben dat ik het kan accepteren omdat het bij zijn natuur hoort, heb ik meer rust. Als ik weet dat hij redelijk gelukkig is, kan ik ook verder. Maar dat is allemaal nog niet zover. Als ik dat filmpje zie, over de amazones in vrije vlucht, in mijn ogen zeer gelukkig, dan val ik weer terug in piekeren. 

Lievelieve Max, wat doe ik fout? 

De baas

Hoe zit dat nou. De amazone is agressief tegen mij, maar hij kan het nooit winnen van de grijze roodstaart. Als zij samen op de klimboom zitten, zal Noa (grijze roodstaart) niet rusten voordat zij op het hoogste plekje zit. Vanuit dat plaatje valt ze Max (amazone) dan aan, probeert het serieus te bijten en/of te verjagen. Zodra zij zit, verdwijnt Max naar zijn kooi en durft hij zich nauwelijks nog te bewegen.

Daarna begint het luidruchtig laten horen dat zij de baas is. Hier kan ik dus nog wat van leren. Volgens Steve Martin komt agressie en serieus bijten in de natuur van papegaaien onder elkaar nauwelijks voor. Nu leven amazones en grijze roodstaarten niet eens in het zelfde werelddeel, ze kunnen elkaar dan ook niet tegen komen. Dus zou het zo zijn dat mijn twee papegaaien gedwongen worden elkaar "leuk" te vinden, in een eveneens onnatuurlijke situatie (huiskamer/kooi/klimboom)?  

Heftige vogel

Vanavond is het weer verschrikkelijk. De Amazone is weer bezig. Als ik thuis kom uit mijn werk, verwelkomt hij mij, peuzelt z'n eten op en nestelt zich op de speel standaard. Daar gaat hij mij met de meest lieve woordjes en geluiden lokken. Als ik naar de littekens op mijn handen kijk, ben ik gewaarschuwd. Hij is in staat om je te verleiden. Ik fluit, roep hem en we spelen kiekeboe, maar ik blijf uit zijn buurt. In zijn meest fluffy stand nodigt hij mij uit om te komen krauwen. Ik doe dat niet, maar pak een touwring waarop hij kan opstappen. Dat doet hij niet maar probeert mij weer aan te vallen. Met heel zijn lijf en flitsende ogen zet hij de aanval in. Ik feliciteer mezelf dat ik deze heb kunnen ontwijken.
Volgens advies, draai ik me om en loop weg. Vervolgens zet hij zijn volumeknop op 18, ik verlaat de kamer. Ik probeer na te gaan wat er is gebeurd? Heeft hij te lang in zijn kooi gezeten, en lokt dat hormonaal gedrag uit? Ik weet het niet. Wat een heftige vogel is dit! En wat geraffineerd.

agressief gedrag

Ik lees: “als een papegaai zich in het bijzonder gebonden voelt aan een persoon (en dat is in het geval van Max zo) dan kan hij deze persoon gaan zien als zijn partner en sterk gaan reageren als anderen deze persoon benaderen. Bijten is dan een poging om dominantie te tonen. Als eigenaren hun dominantie niet al langere tijd tonen, kan dit voorkomen. Als dit door gedrag plaatsvindt, dan moet de vogel niet gestraft worden of men moet niet sterk agressief reageren, maar de oplossing is de papegaai terug op zijn kooi zetten en geen aandacht meer geven. Het beste antwoord op agressief gedrag is dus geen antwoord en geen aandacht. De papegaai zal snel beseffen dat zijn gedrag niets uithaalt. “