Ja, gekker moet het toch echt niet worden. Max ging vandaag vanaf de grond over in de aanval. Ik was met de vuilzak bezig, iets wat hem meestal wel triggert. Plotseling vliegt hij van zijn standaard en komt op de grond terecht. Als haan stapt hij rond. Dan heeft hij ineens in de gaten dat ik ook aanwezig ben. Hij komt op me af als een gans die de aanval inzet. Ik heb hem voorzichtig met de mop de juiste ringen op gewezen. Gelukkig koos hij voor de veiligheid van zijn kooi.
Als ik hem zo bekijk vind ik hem wel heel dapper, een kleine vogel heel kwetsbaar eigenlijk op de grond. Ik kan me voorstellen dat een vreemde, of een inbreker bijvoorbeeld, behoorlijk schrik kan hebben van deze kleine groene, dappere krijger.
Dit is niet een blog over papegaaien, waarbij alles zo goed gaat, ze zo lief, mooi, slim e.d. zijn. Die websites zijn er al genoeg. Nee, dit wordt de realiteit over het houden van een mannelijke blauwvoorhoofd amazone, de zogenaamde pittige amazonesoort, die extreem agressief kan zijn. Ik start dit blog op het moment dat ik het eigenlijk allemaal niet meer weet, en mijn zoektocht begint naar een oplossing.
Blauwvoorhoofdamazone
Posts tonen met het label aanval. Alle posts tonen
Posts tonen met het label aanval. Alle posts tonen
woensdag 6 maart 2013
Grondaanval
donderdag 11 oktober 2012
aanval of spel
Vandaag was er weer een serieuze aanval van de amazone. Ik kon nog nauwelijks wegkomen. Met heel z'n lijf ging hij over tot bijten. Mijn schrikreactie was, hem meteen bestraffend toe te spreken. Dat maakte niet de minste indruk.
Ik ben er gewoon weer ingetrapt. Met zijn meest zachtste stemmetje - en dat klinkt echt zo oprecht lief - zegt hij "lekker buiten spelen". Mijn reactie is dan - en mijn hart smelt - dat ik hem mee wil nemen naar buiten. Zodra ik dichterbij kom, trakteert hij mij op een gerichte aanval.
Ik ben moe, en daarom ben ik minder op mijn hoede. Toch denk ik niet dat dit hormonaal gedrag is, volgens mij is dit een spelletje.
Ik ben er gewoon weer ingetrapt. Met zijn meest zachtste stemmetje - en dat klinkt echt zo oprecht lief - zegt hij "lekker buiten spelen". Mijn reactie is dan - en mijn hart smelt - dat ik hem mee wil nemen naar buiten. Zodra ik dichterbij kom, trakteert hij mij op een gerichte aanval.
Ik ben moe, en daarom ben ik minder op mijn hoede. Toch denk ik niet dat dit hormonaal gedrag is, volgens mij is dit een spelletje.
vrijdag 28 september 2012
aanval van de amazone
Abonneren op:
Posts (Atom)