Voor het eerst weer (los) buiten

Vanavond is Max weer voor het eerst sinds een jaar, los buiten. Hij is gekortwiekt, en nu is het zover. Hij geniet, ondanks dat het nog 29° is. Te warm en te zonnig voor een amazonepapegaai. We zijn onder de bomen gebleven.

Voor het eerst een half uurtje buiten

Vandaag kon het dan eindelijk weer eens. Een frisse neus halen buiten. Even wat onwennig, maar daarna toch genieten. Wat heeft dat lang geduurd deze winter. Alle luchtholtes zijn weer gevuld met frisse buitenlucht, de veren zijn fris en de zon heeft vitamine D aan kunnen maken in het lichaan van de vogels.  

Het valt me overigens op dat Max wel voorjaarsperikelen vertoont, maar  hij is niet agressief naar mij. Hij hangt wel op zijn kooi, of ligt plat te flapperen met zijn vleugels, schreeuwt hard, maar is dan wel klaar. Bij Noa merk ik helemaal niets van al dat voorjaarsgedrag.

 

zelf takken halen

 

Vandaag is het een mooie dag, niet zo zonnig als gisteren, maar goed. Mijn plan was om met Max naar buiten te gaan, maar ja, je weet maar nooit. Ik ben een stuk minder dwingend geworden. Dat heeft onze relatie sterk verbeterd. Maar goed, al met al, een onverwachte vrije dag, Max in een goede mood, en wij konden naar buiten. Max heeft zelf wilgentakken gehaald. Hij heeft weer genoten, na zoveel tijd binnen te hebben gezeten. Alle luchtholtes zijn weer gevuld met frisse lucht.

Thuis is hij direct aan de slag gegaan met de takken.

Ik blijf het vreemd vinden dat Noa niks om die takkenboel geeft. Zij heeft liever kranten.   

 

Fly free amazones

Filmpje van amazones in de vrije vlucht. Het is echt genieten voor mens en dier. Ook hier zie je de felle flitsogen van de amazone, waarschijnlijk van opgewondenheid. 

Op een boomtak

Winkelen

Tips voor als het wat minder mooi weer is en je toch graag iets met de vogels wilt doen. Vorige weer ging ik met de amazone naar buiten, ongeveer een half uur. De buitentemperatuur was toch aanzienlijk gezakt, waardoor het mij opviel dat Max koude pootjes had toen we thuis kwamen. Een andere mogelijkheid is dan om de papegaai mee te nemen naar een bouwmarkt, tuincentrum of overdekt winkelcentrum. Ze vinden het leuk, zijn even uit huis en hebben veel afleiding.

Wandelen.

Wandelen, het lijkt zo op niks. Maar vanmiddag zat ik met tranen in de ogen in het park, samen met Max. Nog wel in een reiskooi, maar toch, ik was weer buiten met hem. Ik was zo ontroerd om te zien hoe nerveus hij eigenlijk was. Voordat hij in zijn mandje zat, terwijl hij er vroeger van genoot. Hij trilde helemaal van spanning. Ik heb hem in het mandje gelokt met een walnootje, maar uiteindelijk stapte hij toch op en kon ik hem in de mand zetten. We hebben beiden genoten van het moment.

Op de website van kliniek voor vogels las ik dat een wandeling buiten voor iedere papegaai goed is, maar zeker voor een papegaai met "gedragproblemen". Het voelde inderdaad heel goed om zo een half uurtje buiten te zijn en de vogels te horen stjilpen. Ook de grijze roodstaart genoot met volle teugen.